مشهدی ها

مشهدي‏ها آدماي عجيب و خاصي هستند ،
طبق آمارموثقي كه از يك استاد‏جامعه شناسي بدست آوردم بالاترين آمار خودكشي و طلاق به طور ميانگين از سال 1360 تا سال 1385 در شهر مشهد بوده كه از اين حيث رقابت سنگيني با شهر قم داره ،
نميدونم خصوصيت شهرهاي مذهبي اين وضعيت رو سبب ميشه كه يا شرايط خاص ديگه اي ،
همه ما به شهر مشهد سفر كرديم و با مردمش حشر و نشر داشتيم ،
غروب مشهد يكي از غم انگيز ترين و دلگير ترين غروب هاييه كه ميشه در ايران ديد ،
مشهديا عموما افسرده و انزوا طلبن ،
شديدا به چشم زخم اعتقاد دارن و اكثرا دائم النالان از وضعيت معاش هستن ،
حتي اونايي كه زندگي مرفه اي دارن حاضر به اعتراف اين مورد نيستند ،
مردم مشهد گروه گرا نيستند ،
جمعيت ها و گروه هايي كه از مشهديا به وجود مياد خيلي زود از هم ميپاشه و اين يا به خاطر زير آب زني و يا به خاطر عدم حضور مستمر اونا در كارهاي گروهيه ،
مصداق بارزشو مي تونيد در ورزش مشهد ببينيد ،
ورزش هاي انفرادي در مشهد در حد جهاني پيشرفت داشته ( مثل كشتي ، جودو ، تكواندو ، پرورش اندام و .. ) ولي ورزش هاي گروهي هيچوقت از سطح استان فراتر نرفته و حتي فوتباليسهاي خوبي كه از اين شهر به ساير تيم هاي داخلي رفتن معمولا خيلي زود به خاطر جنجال آفريني و يا خلق و خوي خاصشون از گود كنار گذاشته شدن ( مثل خداداد و عنايتي و .. ) و در تيم هايي مثل پيام و ابومسلم هم هميشه درگيري هاي داخلي شديد بوده و هست و ادامه داره …
مشهديا آدماي خوشبيني نيستند ،
در ملاقات اول به شما به چشم يك مشتري كه بايد درستش كنن نگاه مي كنن ، با نوعي برخورد محافظه كارانه و نگاه از بالا ،
البته مردم مشهد نسبت به همشهري هاشونم چندان مهربون نيستند و معمولا در جاهايي غير از مشهد وقتي يه عده مشهدي به هم مي رسن در وراي لبخندها و سلام و چاق سلامتي هاشون يه جور محافظه كاري شديد و نگاه بدبينانه هم چاشني برخوردشون هست ، چون همديگه رو خيلي خوب ميشناسن ،
برعكس مردم شيراز كه عشق و علاقه شون به شهرشون مثال زدني و شهرهء آفاقه مردم مشهد چندان مهري به شهرشون نشون ندادن و كمتر شعر و نثر ادبي پيدا ميشه كه دراون از خود شهر مشهد ( فارغ از حرم امام رضا ) صحبتي به ميون اومده باشه ،
و جالبتر اينجاست كه مردم مشهد تنها مردماني هستند كه به همهء لهجه ها مي تونن صحبت كنن و از لهجهء خودشون زياد خوششون نمياد ،
قاطي مشهديا كه بشيد متوجه ميشيد به طور جالبي لهجهء تهراني صحبت مي كنن و البته سوتي هاي انكار ناپذيري هم ميدن كه از ديد خود مردم تهران پنهون نمي مونه و زود دستشون رو ميشه ،
به خاطر جو مذهبي و نگاه خاص مسئولين شهر( مثل امام جمعه مشهد ) فضاي شهر مشهد فضاي غمباريه ، اخيرا ورود هر نوع آلات موسيقي به دانشگاهاي مشهد ممنوع شده و مدتهاست هيچ كنسرت موسيقي حق اجراي برنامه در اين شهر رو نداره و حتي وقتي بحث اجراي كنسرت بزرگ امام رضا توسط استاد چكنواريان در مشهد پيش اومد امام جمعه مشهد اين حركت رو تقبيح و محاربه با امام زمان دونست و گفت اگر اين كار انجام بشه كفن مي پوشه و راه مي افته توي خيابون !
اما با اين وجود مشهديا طنزپردازان خوبي هستندكه البته در بين خودشون به قلمبه گويي تعبير ميشه ، در بين حرفاشون چنان طنز تند و تيزي وجود داره كه اگر مخاطبشون يه خورده كم بياره عملا قلع و قمع ميشه و از پا مي افته ،
رك گويي توام با طنز تند و بي پرده در بين مردم مشهد عاديه و جزو ديالوگشون به حساب مياد .
دروغ و قسم دروغ در بين مردم و علي الخصوص كسبهء مشهد يك چيز عاديه ،
اختلاف قيمتها در مشهد فوق العاده عجيبه و اينو مي تونيد با مقايسه قيمت ها در اطراف حرم و بقيه نقاط شهر به عينه مشاهده كنيد و جالبتر اينجاست كه هردو قشر هم باقسم عنوان مي كنن كه جنسشونو دارن زير قيمت خريد مي فروشن !
مشهديا مشتريهاي خوبي نيستند! اگه  گذر مشهدياي اصيل به فروشگاه هاي تهران و يا شهرهاي ديگه بيفته فروشنده رو ذله مي كنن چون به قدري روي واژهء تخفيف تاكيد مي كنن كه فروشنده از فروش جنسش پشيمون ميشه .
رانندگي مشهديا شهرهء خاص و عامه ، ميشه گفت بدترين رانندگان ايران توي مشهد ماشين ميرونن ، ترافيك عجيب در روزهاي ميانهء هفته در نقاط مختلف شهر و تصادف ها و دعواهاي بعدش كه هر روز ميشه در هر جاي مشهد ديد گواه بارز اين موضوعه ،
مشهديا خوب بلدن فحش بدن ، فحشهاي مردم مشهد معمولا با لهجه و خيلي غليظ و با انتخاب بدترين واژه ها ادا ميشه ، و حتي در بين مكالمهء عادي و حتي تعريف و تمجيدهاشون هم از فحش استفاده مي كنن ، ميشه گفت ريشهء خيلي از فحش ها و محل پيدايش اون شهر مشهده !
مشهد يكي ازون شهرهاييه كه اختلاف فرهنگي و طبقاتيش از يك خيابون به خيابون بعد يهو به نحو چشمگيري عوض ميشه ! كافيه از ميدان شهدا ( مركز شهر ) به بلوار سجاد بريد ، حدودا هفت هشت دقيقه بيشتر طول نميكشه ، جو حاكم بر اين دو نقطه فوق العاده با هم فرق مي كنه ، انگار از يك شهر به شهري ديگه رفتيد !
مطمئنم كه اين نوشتهء من باعث دلخوري مشهدي هاي عزيز ميشه ولي بايد عرض كنم موارد به خاطر شرايط خاص محيطي حاكم بر شهرشونه و خودشون تقصيري ندارن .
در كل اگه حرم امام رضا در مشهد نبود ، مشهد يكي از بيخود ترين شهرهاي كشور بود كه كمتر گذار كسي بهش ميفتاد .
البته در همه جا استثنائات هم وجود دارن ، اين متن در مورد استثنائان نيست ، در مورد اكثريته ، قصد نگارشش توهين نيست ، يك واقعيت تلخه و ضمنا بعضي از همين موارد در شهر هاي ديگه هم به وفور ديده ميشه ، براي از بين بردن معايب بايد فرهنگ سازي كرد نه تخريب و انكار و بايد اذعان كنم كه متاسفانه به جاي فرهنگ سازي بيشتر شاهد تخريب فرهنگ هستيم كه اشكالش از مردم نيست ، ريشه اش از جاي ديگه است .